آرامگاه این عارف بزرگ مورد توجه تمامی سلسله‌های صوفی است.
مجدالدین ابوالفتوح احمد بن محمد بن محمد الطوسی الغزالی ملقب به سلطان طریقت، از صوفیان بزرگ قرن ششم هجری قمری و برادر کوچک‌تر ابوحامد امام محمد غزالی است.آرامگاه شیخ احمد در طول تاریخ دچار فراز و فرودهای بسیار شده است.
ابتدا مکان اصلی آرامگاه ایشان در جوار زیارتگاه امامزاده حسین (فرزند امام رضا(ع)) قرار داشت که توسط شاه عباس به محل فعلی مسجد انتقال یافت و با نام امامزاده احمد خوانده شد. در سال 1328 هجری قمری بر ویرانه‌های این آرامگاه مسجدی به نام احمدیه توسط مجدالاسلام حاج ابوتراب حسینی ساخته شد و مزار او در زیرزمینی کوچک در زیر مسجد تعبیه شد.
آرامگاه شیخ احمد غزالی در قزوین در حال حاضر در دست تعمیر و مرمت قرار گرفته است. آرامگاه شیخ احمد غزالی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در قزوین، خیابان شهید انصاری، کوچه امامزاده اسمعیل واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ آذر ۱۳۷۵ با شماره ثبت ۱۷۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لوح و سنگ مزار موجود در مقبره همان هایی بود که شرح و متن و داستانش در کتاب مجموعه آثار فارسی احمد غزالی مفصل آمده است ( همو , 170 - 171). تاریخ بنای مسجد طبق کتیبه موجود در گنبد آن 1328 ه ق است و بانی آن مجد الاسلام حاج ابوتراب حسینی ذکر شده است. همچنین در کنار مزار شیخ احمد کتیبه دیگری نیز وجود داشت که اشاره به محل دفن سلطان سید محمد ولی در سنه 1035 ه ق بر آن حک شده بود.لازم به ذکر است که لوح ایستاده بر سر مزار همان سنگ قبر دومی است که آقای مجاهد بدان اشاره داشت که قرار بود در کف مسجد قرار گیرد.
ورودی مسجد قوس دار و دارای دری آهنی و مزین به کاشی کاری است. درب ورودی به دو راه تبدیل می شود که سمت چپ با چند پله پایین رفته و به حیاط می رسد که از صحن مسجد پایین تر است و راه مسقف سمت چپ که نیم دایره دور حیاط می چرخد به صحن مسجد می رسد. در سمت شمالی حیاط , آرامگاه , و در کنار آن انبار , و در سمت غربی آن وضوخانه و سرویس بهداشتی و در ضلع جنوبی سردابی دیگر قرار دارد. ارسی ها , نورگیرهای مشبک و طاق های تزیینی مسجد دارای کاشی کاریهای زیبایی به سبک دوره قاجار است.
نگاه مدیا